خیلی از ما آگاهانه یا ناخودآگاه دانشمان بی استفاده باقی می ماند و چشم خود را روی ایده های نو می بندیم و ایده ها را فقط برای تازه کارها می دانیم پس شروع می کنیم به ندیده گرفتن مشتریان چون فکر می کنیم آنها خود به سراغ ما می آیند. حرفـه ای هــا چــه می کننــد؟

آنها هر روز به یادگیری و آموزش دیگر افراد می پردازند.
1) شنیدن و یادگیری همراهند: ما از طریق گوش دادن یاد می گیریم، درست، اما گوش دادن موثر کار دشواری است. به آنچه چشمان طرف مقابلتان می گوید گوش دهید و برای رسیدن به نتایج بهتر سوال کنید. از طریق شنیدن نشانه های عمل کردن را دریافت کنید و به این ترتیب به موفقیت می رسید. به چه کسی باید گوش دهیم؟به همه گوش دهید و یاد بگیرید، چشم ها و گوش هایتان را به روی ایده ها باز کنید. از کجا یاد بگیریم؟از همه جا، از یک دانه شن یا یک دانه گندم. هنگام دستیابی به دانش آنچه مورد نیازتان است نگه دارید و آنچه لازمتان نیست دور بیاندازید . کِی یاد بگیریم؟همیشه. حتی موقعی که خوابید، قبل از خواب به افکار خوب و مثبتی که دارید فکر کنید.
مدیریت یک هنر است نه فقط یک علم. بناراین هر یک از کارمندانتان را بر این اساس آموزش دهید. در واقع همه یا دانش آموز و یا معلمند. هنگامی که به یک نفر آموزش دهید به همه آموزش داده اید.
2) ضرورت آموزش: یک آموزش دهنده مهارت شغلی خود را به دیگران آموزش می دهد، شاید اعتقادی به آموزش نداشته باشید اما هر روز نهاد های کوچک، بزرگتر می شوند. موقعیتی پیش آمده که معلمان دیروز، امروز نمی توانند درس بدهند. یک معلم حرفه ای بیشترین تلاش خود را برای تعلیم صحیح خواهد کرد.
الف- مراقب افکار خود باشید: سود آوری هر برنامه ی آموزشی به فکر مثبت رئیس، معلم و دانش آموز بستگی دارد. لحن صدای شما و برق چشمانتان نظر و فکرتان را به علم آموز منتقل می کند. اطمینان بدهید که تک تک آنها در موفقیت شرکت موثر خواهند بود.
ب – اثر ناخودآگاه: این یک اصل مهم در روابط انسانی است:  مراقب افکارت باش که گفتارت می شود، مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود، مراقب رفتارت باش که عادتت می شود، مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود، مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود.
ج – کارهایی که مربی باید بکند: آموزش به قدری به تمرین درست نیاز دارد. مربی باید یادش باشد که منظور از انگیزه دادن، همان انگیزه دادن به خود است. تنها برنامه های آموزشیِ خلاق موثرند. آموزش باید به هدف تلاقی ذهن مربی و دانش آموز برسد.
مربی باید با ایجاد جوِ اظهار نظر، بدون ترس از انتقاد، دانش آموزان را به بحث وادار کند. مربی هرگز نباید ناامید شود.

3) آموزش معجزه نمی کند: اما می تواند پیش زمینه ای برای کارایی بهتر باشد. این که ندانستن به شما آسیب نمی رساند اشتباه است. آنهایی که بیش از بقیه می دانند درآمد بیشتری دارند. برای به کار گیری دانش در خدمت خود احتیاج به آموزش و دوره های آن دارید تا فرصتی برای یادگیری به دست آورید. آموزش یک راه حل سریع نیست، یک فرآیند کند است که در طی آموزش به دانسته ها افزوده می شود. اگر با ذهنی رها از پیش داوری، یادگیری را ادامه دهید، شاید مدت زمان آموزشی تقلیل یابد. تمرین به شما کمک می کند تا زودتر سازگار شوید.

مربی به ابزار خوب نیازمند است

الف- پوستر: پس از هر سخنرانی گفته را از طریق یادداشت دوره کنید. آنها را تایپ کرده و به کارمندان بدهید، از آنها نظر بخواهید، بهترین نظر ها را اعمال کنید و بعد پوستر را طراحی کنید. اکنون این پوستر برای آموزش مناسب است. یک پوستر خوب همیشه در حال تکامل است. هر مربی باید از لوازم صوتی و تصویری جهت آموزش بهتر استفاده کند.
یک وسیله ی صوتی تصویری اثر سه بعدی دارد: دانش آموزان می شنوند، می بینند، تجربه می کنند و… .در آموزش ویدئویی محدودیتِ انعطاف وجود دارد اما با اسلاید انعطافِ نامحدود به وجود می آید. ما 20% آنچه را می شنویم و 40% آنچه را می بینیم به خاطر می سپاریم اما اگر هر دوی اینها با هم اعمال شوند 80% مطلب را به خاطر می سپاریم.
ب – نقش بازی کردن: برای فهمیدنِ بیشتر، از دانش آموزان استفاده کنید. اگر آنها به صورت طبیعی (در قالب روزانه ی خود) در نقش هایشان حاضر شوند بهتر است. می توانید از اجرا ها فیلم گرفته و در آخر جلسه پاک کنید.

4) آموزش سرمایه گذاری است:

 الف – از بی نظمی بپرهیزید: برنامه آموزشی باید از پیش تعیین شده باشد. وقتی می گویید و عمل نمی کنید کارمندان تصور می کند نمی خواهید برنامه ی آموزشی را اجرا کنید و احترام شما کم می شود. یک تقویم زمانی یک ساله جهت آموزش داشته باشید. جلسات باید به اندازه ی کافی برگزار گردنند.
ب – آموزش یک کار تفریحی نیست: مربی می توانید به بهترین وجه درس بدهد اما اگر شاگرد گوش ندهد او را تشویق به گوش دادن کند. باید یاد داشته باشد چطور آموزش دهد.
ج – خوب آماده شوید: اگر نتوانستید زود آماده شوید نه بگویید و نپذیرید و اگر پذیرفتید به قیمت شب بیداری هم که شده خود را برای ارائه ی جلسه ی خوب آماده کنید. یادتان باشد که آبروی آدم مهم است مخصوصا برای مربی. کاری نکنید که بعداً مجبور به عذرخواهی شوید. در کلاس همه به انتظار یادگیری نشسته اند اگر وقت اضافه آوردید با قصه و لطیفه آن (وقت) را پر نکنید. از حضار بخواهید کمکتان کنند مثلا از تجربه های آنان در موفقیت استفاده کنید.
د- لطفا خسته نباشید: این باعث از دست رفتن وقت و خستگی دانش پذیران می شود. از تخته استفاده نکنید، وقتی که روبروی تخته می ایستید (برای نوشتن) آنها نمی شنوند. اگر ارتباط چشمی لحظه ای از بین برود آنها دیگر شما را نمی بینند. اگر لازم است چیزی یادداشت کنید روی کاغذ بنویسید و به دیوار نصب کنید. البته راه های بهتری هم هست (بیاندیشید). به آنها نگاه کنید، طوری صحبت نکنید که انگار دوست دارید بحث زودتر تمام شود. با لحن یکنواخت صحبت نکنید. اگر صحبت خوبی برای آنها ندارید اصلا چیزی نگویید.

5) جلسه آموزشی را به یاد ماندنی برگزار کنید :
الف- آنچه را که لازم است به آنها بگویید.

ب – آنچه را که لازم است نشان دهید(مثلا روش تجارت). 

ج – بگذارید آموخته ها را عملاً تجربه کنند.

د- آنقدر پی گیری کنید تا مطمئن شوید به آموخته هایشان عمل می کنند.

6) با اقتدار ظاهر شوید.

• وظیفه ی سه دقیقه ی اول : حتما لباس خوب بپوشید و غیر رسمی نباشد.سر وقت کارتان را شروع کنید.اگر منتظر کسانی باشید که دیر آمده اند، افرادی که زود آمده اند از دفعه ی بعد دیر می آیند. کم کم روش شما دست آنها می آید. آنچه در سه دقیقه ی اول می گویید باعث ارتباط و درک مقابل بین شما و آنها می شود. محکم حرف بزنید هرگز صحبت را با عذرخواهی شروع نکنید. مطالب بااهمیت را مطرح کنید. تقلید نکنید و خودتان باشید. روش هایتان را تکامل بخشید. موفقیت فرمول ساده ای است: نهایت سعی خود را بکنید شاید مورد قبول واقع شوید.
• 
  یک مایل بیشتر جلو روید: برای به یاد ماندنی شدن، پاداشِ منحصر به فرد در نظر بگیرید. هر کار خلاقانه ای که می توانید انجام دهید تا نشان دهد که شما یک قدم به جلو رفته آید. آموزشی که تغییر به وجود نیاورد مثل چتر نجاتی است که هنگام برخورد با زمین باز می شود.
• 
  پی گیری نتایج یک ضرورت است: پی گیری در آموزش مهمتر است و این چیزی نیست که بلافاصله نتیجه اش را ببینید. پی گیری نتایجِ آموزشِ شرکت کنندگان می تواند وسیله ای برای فهم این باشد که چه روشی خوب است و چه روشی باید بهتر شود.